هنوز پیش تو آن قدر آبرومندمکه پاره پاره دلم را دخیل می بندمبه پای قصر بلندت... و خوب می دانیکه روزگار مدیدی ست من نمی خندماز این که وقت دعا کردن است خوشحالماز این که گوش به من می دهید خرسندمبرای من نه
برچسب:
نویسنده: طاها طاهری
تاريخ: دوشنبه
6 آبان
1398 ساعت: 3:46